Na co patrzy egzaminator w tym pytaniu
- Czy wskazujesz, do jakiego tekstu nawiązuje Nowakowski (imię w cudzysłowie w tytule, postać Edka z „Tanga”) i co trzeba wiedzieć o Edku, by zrozumieć opowiadanie.
- Czy odpowiadasz na pytanie „w jakim celu”, czyli omawiasz funkcje nawiązania (uogólnienie, ocena, ironia, ciągłość diagnozy), a nie tylko stwierdzasz, że nawiązanie istnieje.
- Czy porównujesz konkretnie oba teksty: zwycięstwo Edka nad Arturem w „Tangu” i zwycięstwo kierowcy forda nad kierowcą małego fiata.
Teza: dwie możliwe wersje
- Wersja 1Nowakowski nawiązuje do „Tanga”, aby pokazać, że diagnoza Mrożka spełnia się w codzienności: w zwykłym sporze o miejsce parkingowe wygrywa siła i tupet, a kultura i grzeczność przegrywają.
- Wersja 2Autor sięga po cudzy tekst, by bez długich komentarzy nadać drobnej scenie sens uniwersalny i jednocześnie ją ocenić: nazwanie zwycięzcy Edkiem działa jak wyrok.
Argumenty i sceny z lektury
1.Nawiązanie zaczyna się w tytule i od razu ustawia interpretację.
Scena: Tytuł „Górą «Edek»” zawiera imię ujęte w cudzysłów, co sygnalizuje, że nie chodzi o konkretną osobę, lecz o postać literacką i typ ludzki. Narrator, świadek zdarzenia, zestawia kierowcę forda z Edkiem z dramatu Mrożka.
Co to dowodzi: Czytelnik, który zna „Tango”, jeszcze przed lekturą wie, kto wygra. Nawiązanie zastępuje długi opis charakteru: jedno imię streszcza cały typ.
2.Scena parkowania powtarza w miniaturze układ sił z „Tanga”.
Scena: Kierowca małego fiata próbuje zaparkować na zwolnionym miejscu, ale potężny kierowca forda w skórzanej kurtce zajmuje je bez wahania. Gdy fiatowiec wysiada i próbuje zaprotestować, zostaje zlekceważony, a zwycięzca spokojnie odchodzi na zakupy.
Co to dowodzi: W „Tangu” inteligent Artur ginie z ręki Edka; tu przegrana jest drobna, ale mechanizm ten sam. Nawiązanie pokazuje, że brutalna siła wygrywa nie tylko w dramacie, lecz także na ulicy.
3.Odwołanie do „Tanga” służy ocenie i uogólnieniu, a nie samej grze literackiej.
Scena: W finale „Tanga” Edek po zabiciu Artura przejmuje władzę w domu i tańczy z Eugeniuszem tango „La Cumparsita”. Nowakowski przenosi to zwycięstwo z groteskowego salonu na zwykłą miejską ulicę, a narrator jedynie obserwuje zdarzenie z boku.
Co to dowodzi: To, co u Mrożka było groteskową przestrogą, u Nowakowskiego staje się codziennością. Dzięki nawiązaniu krótki tekst mówi nie o jednym kierowcy, lecz o całym społeczeństwie.
Konteksty, które coś dowodzą
- literacki
Zbigniew Herbert, „Tren Fortynbrasa”
Herbert nawiązuje do „Hamleta”, oddając głos Fortynbrasowi, by zestawić idealistę z pragmatykiem władzy. Podobnie jak u Nowakowskiego cudzy tekst jest narzędziem nowego komentarza: pozwala w skrócie zderzyć dwa typy ludzi i pokazać, kto wygrywa w realnym świecie.
- historycznoliteracki
Intertekstualność (pojęcie wprowadzone przez Julię Kristevę)
Według tej koncepcji każdy tekst jest siecią odwołań do innych tekstów. Opowiadanie Nowakowskiego to wyrazisty przykład: jego pełny sens ujawnia się dopiero w dialogu z „Tangiem”.
- filozoficzny
José Ortega y Gasset, „Bunt mas”
Ortega y Gasset opisał człowieka masowego, który bez zahamowań narzuca innym swoje racje i nie uznaje żadnych norm ponad sobą. Kierowca forda i Edek z „Tanga” to literackie wcielenia tego typu, co pokazuje, że Nowakowski mówi o szerszym zjawisku społecznym.
Plan wypowiedzi
- 1Wstęp: wskaż „Tango” Mrożka jako tekst, do którego nawiązuje Nowakowski, i postaw tezę o celu nawiązania.
- 2Argument 1: tytuł z cudzysłowem i porównanie kierowcy forda do Edka; imię jako skrót całego typu.
- 3Argument 2: spór o miejsce parkingowe jako miniatura starcia Artura z Edkiem.
- 4Kontekst: „Tren Fortynbrasa” Herberta jako inny przykład nawiązania, które służy nowemu komentarzowi.
- 5Zakończenie: finał „Tanga” przeniesiony na ulicę; wniosek, że nawiązanie uogólnia i ocenia.
Przykład wypowiedzi
Uważam, że Marek Nowakowski w opowiadaniu „Górą «Edek»” nawiązuje do „Tanga” Sławomira Mrożka po to, by drobną scenę z ulicy zamienić w diagnozę społeczną. Nawiązanie widać już w tytule. Imię Edek jest ujęte w cudzysłów, więc nie chodzi o konkretnego człowieka, tylko o postać z dramatu i typ ludzki. Kto zna „Tango”, od razu wie, że Edek to prymityw, który wygrywa siłą i tupetem. To pierwszy cel nawiązania: jedno imię zastępuje długi opis charakteru. Drugi argument to sama scena. Kierowca małego fiata próbuje zaparkować, ale potężny kierowca forda w skórzanej kurtce zajmuje miejsce bez wahania. Na protest fiatowca nie zwraca uwagi i odchodzi. Widzę tu miniaturę starcia z „Tanga”, w którym inteligent Artur przegrywa z Edkiem i ginie z jego ręki. Nowakowski pokazuje więc, że groteskowa przestroga Mrożka spełnia się w codzienności. Jako kontekst przywołuję „Tren Fortynbrasa” Zbigniewa Herberta. Herbert również sięga po cudzy tekst, czyli „Hamleta”, żeby zestawić idealistę z pragmatykiem władzy i pokazać, kto wygrywa w realnym świecie. Oba utwory dowodzą, że nawiązanie nie jest ozdobą, tylko narzędziem komentarza. Wnioskuję, że autor nawiązuje do innego tekstu, by w kilku zdaniach uogólnić zdarzenie, ocenić bohatera bez moralizowania i włączyć czytelnika w rozpoznawanie znanego wzorca.
Przykład do nauki struktury, nie tekst do wykucia. Na egzaminie mów własnymi słowami.
Częste błędy
- Stwierdzenie, że nawiązanie istnieje, bez wyjaśnienia celu. Pytanie brzmi „w jakim celu”, więc nazwij funkcje: uogólnienie, ocena, skrót charakterystyki, komentarz do rzeczywistości.
- Nieznajomość „Tanga”. Musisz umieć krótko powiedzieć, kim jest Edek, kim Artur i jak kończy się dramat, bo bez tego nawiązanie jest niezrozumiałe.
- Streszczanie opowiadania zamiast porównywania. Zestaw konkretnie układ sił: inteligent przegrywa z siłaczem w obu tekstach.
- Kontekst, który niczego nie dowodzi. Jeśli przywołujesz inny utwór z nawiązaniem, np. „Tren Fortynbrasa”, powiedz, że również służy on komentarzowi do rzeczywistości.
O co może dopytać egzaminator
- Kim jest Edek w „Tangu” Mrożka i jak zdobywa władzę?
- Dlaczego w tytule opowiadania imię Edek zostało ujęte w cudzysłów?
- Podaj inny przykład utworu, w którym nawiązanie do innego tekstu zmienia jego sens.
Pytania i odpowiedzi
Do jakiego utworu nawiązuje „Górą «Edek»” Nowakowskiego?
Do dramatu „Tango” Sławomira Mrożka. Edek jest tam prymitywnym, brutalnym człowiekiem, który zabija inteligenta Artura i przejmuje władzę w domu, a w finale tańczy tango z Eugeniuszem.
Po co autorzy nawiązują do innych tekstów?
Żeby skrótowo przywołać znany sens, uogólnić opisywane zdarzenie, ocenić bohatera, wejść w polemikę albo nadać tekstowi ironię. Nawiązanie zakłada, że czytelnik rozpozna wzorzec i dopowie resztę.
Jaki kontekst wybrać do pytania o nawiązania?
Dobrze działa „Tren Fortynbrasa” Herberta, który przez odwołanie do „Hamleta” komentuje politykę i władzę. Można też przywołać pojęcie intertekstualności, według którego każdy tekst jest siecią odwołań do innych tekstów.
Opracowanie: redakcja Matury Ustne, aktualizacja 6.10.2026. Interpretacje są propozycjami; na egzaminie liczy się Twoja argumentacja.