Pytanie jawne nr 74 · „Miejsce” Andrzeja Stasiuka

Miejsca ważne w życiu człowieka

Pokaż, że u Stasiuka miejsce ważne to nie budynek, lecz przestrzeń nasycona pamięcią ludzi, którzy w niej żyli i się modlili. Myśl przewodnia: zniknięcie starej drewnianej cerkwi, rozebranej i przeniesionej do skansenu, nie unicestwia miejsca, bo pustka po niej staje się świadectwem nieobecnych i skłania narratora do namysłu nad tym, co po człowieku zostaje.
Zadanie z listy CKE74
Miejsca ważne w życiu człowieka. Omów zagadnienie na podstawie „Miejsca” Andrzeja Stasiuka. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

„Miejsce” Andrzeja Stasiuka · sprawdzone z listą CKE 1.10.2026

Na co patrzy egzaminator w tym pytaniu

  • Czy rozumiesz, że tytułowe miejsce zachowuje znaczenie także po zniknięciu budowli, i umiesz to pokazać na wątku zniknięcia cerkwi i pustego placu.
  • Czy łączysz opowiadanie z historią Beskidu Niskiego: cerkwie bez wiernych to ślad społeczności wysiedlonej po wojnie, więc miejsce przechowuje pamięć o nieobecnych.
  • Czy kontekst (akcja „Wisła”, Eliade, Soplicowo z „Pana Tadeusza”) wyjaśnia, dlaczego przestrzeń bywa dla człowieka ważna, a nie jest tylko doklejonym tytułem.
Jak liczone są punkty za merytorykę

Teza: dwie możliwe wersje

  • Wersja 1W „Miejscu” Stasiuka przestrzeń jest ważna dzięki pamięci, którą przechowuje, dlatego jej znaczenie trwa nawet wtedy, gdy znika budynek.
  • Wersja 2Miejsce ważne w życiu człowieka to takie, w którym przeszłość spotyka się z teraźniejszością, a jego utrata uświadamia, jak kruche jest to, co wydawało się trwałe.

Argumenty i sceny z lektury

  1. 1.Miejsce jest ważne z powodu ludzi, którzy je stworzyli, a potem z niego zniknęli.

    Scena: Opowiadanie z tomu „Opowieści galicyjskie” zaczyna się na pustym placu po starej drewnianej cerkwi, którą rozebrano i przeniesiono do muzeum. Wspólnota, która ją zbudowała, została stamtąd wysiedlona, więc puste miejsce trwa jako ślad nieobecnych.

    Co to dowodzi: Wartość cerkwi nie wynika z jej obecnej funkcji, lecz z pamięci o ludziach. Miejsce mówi o tych, których już nie ma.

  2. 2.Zniknięcie budowli nie odbiera miejscu sensu, lecz go odsłania.

    Scena: Cerkiew została już rozebrana, a narrator, zagadnięty przez turystę z aparatem, opowiada mu o jej wyglądzie i o ludziach, którzy się w niej modlili. Pusty plac okazuje się dla niego bardziej wymowny niż budowla przeniesiona do skansenu.

    Co to dowodzi: Gdy znika materialny znak, wyraźniej widać, że pamięć i świętość przylegają do przestrzeni, a nie do desek i belek.

  3. 3.Miejsce ważne zmienia także tego, kto na nie patrzy.

    Scena: Narrator, rozmawiając z przypadkowym turystą, odtwarza z pamięci wygląd cerkwi i życie dawnej wspólnoty, więc przemijanie i utrata stają się dla niego powodem do refleksji.

    Co to dowodzi: Miejsce może stać się ważne również dla kogoś z zewnątrz, jeśli ten ktoś przyjmie odpowiedzialność za pamięć. Znaczenie miejsca tworzy uważne spojrzenie i opowieść.

Konteksty, które coś dowodzą

  • historyczny

    Akcja „Wisła” (1947): przymusowe wysiedlenie ludności łemkowskiej i ukraińskiej z południowo-wschodniej Polski

    Wyjaśnia, skąd w beskidzkich wsiach cerkwie bez wiernych. Pokazuje, że ważność miejsca u Stasiuka wynika z historii wygnanych ludzi, a nie z samej architektury.

  • filozoficzny

    Mircea Eliade, „Sacrum i profanum”

    Eliade opisuje przestrzeń świętą jako wyodrębnioną z codzienności i porządkującą świat człowieka. To tłumaczy, dlaczego puste miejsce po cerkwi nadal działa jak przestrzeń wyjątkowa.

  • literacki

    „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza (inwokacja i obraz Soplicowa)

    Dla poety emigranta Litwa i Soplicowo istnieją przede wszystkim w pamięci i tęsknocie. Podobnie u Stasiuka ważność miejsca opiera się na pamięci, a nie na fizycznej obecności.

Plan wypowiedzi

  1. 1Wstęp: postaw tezę, że miejsce jest ważne dzięki pamięci, a nie dzięki budynkowi.
  2. 2Argument 1: pusty plac po starej cerkwi jako ślad wspólnoty, której już nie ma.
  3. 3Argument 2: cerkiew przeniesiona do skansenu i pusty plac, który dla narratora znaczy więcej niż budowla.
  4. 4Kontekst: akcja „Wisła” jako wyjaśnienie, skąd w Beskidzie Niskim opuszczone cerkwie.
  5. 5Zakończenie: miejsce ważne to takie, które przechowuje pamięć o innych; jego utrata uczy, co naprawdę trwa.

Przykład wypowiedzi

Autorski przykład ok. 2 min mówienia · 212 słów

Uważam, że w „Miejscu” Andrzeja Stasiuka przestrzeń staje się ważna dzięki pamięci, którą przechowuje, a nie dzięki budynkowi, który na niej stoi. Akcja toczy się na pustym placu po starej drewnianej cerkwi, którą rozebrano i przeniesiono do muzeum. Ludzie, którzy ją zbudowali i modlili się w niej, zostali stamtąd wysiedleni, więc samo puste miejsce jest przede wszystkim śladem nieobecnych. To pierwszy argument: wartość tego miejsca wynika z historii jego dawnych mieszkańców. Drugi argument wiąże się ze zniknięciem cerkwi. Kiedy budowla trafia do skansenu, narrator, rozmawiając z turystą, wciąż myśli o tej przestrzeni, a pusty plac znaczy dla niego jeszcze więcej. Widać tu, że pamięć i świętość nie znikają razem z deskami i belkami. Co ciekawe, narrator odtwarza przed obcym człowiekiem wygląd cerkwi i życie dawnej wspólnoty, więc to opowieść ocala pamięć o niej. Ważnym kontekstem jest akcja „Wisła” z 1947 roku, czyli przymusowe wysiedlenie Łemków i Ukraińców z tych terenów. Ona tłumaczy, skąd w beskidzkich wsiach biorą się cerkwie bez wiernych. Dzięki temu widzę, że opowiadanie dotyczy nie tylko jednego budynku, lecz całej społeczności, o której łatwo zapomnieć. Wnioskuję, że miejsca ważne w życiu człowieka to te, w których przechowujemy pamięć o innych ludziach. Ich utrata boli, ale jednocześnie uczy, że prawdziwą wartością miejsca są ludzie i historia, a nie same mury.

Przykład do nauki struktury, nie tekst do wykucia. Na egzaminie mów własnymi słowami.

Częste błędy

  • Streszczanie opowiadania jak reportażu o architekturze: zamiast opisywać cerkiew, wyjaśnij, co jej zniknięcie mówi o pamięci i przemijaniu.
  • Pomijanie tła historycznego: bez wspomnienia o wysiedleniach trudno wytłumaczyć, dlaczego cerkiew stoi bez wiernych. Wystarczy jedno zdanie o akcji „Wisła”.
  • Mylenie miejsca z sentymentem do domu rodzinnego: u Stasiuka chodzi o pamięć cudzej, nieobecnej wspólnoty, a nie o własne dzieciństwo narratora.
  • Dopowiadanie szczegółów, co do których masz wątpliwości: trzymaj się kluczowych faktów (pusty plac po cerkwi przeniesionej do skansenu, rozmowa narratora z turystą, refleksja nad pustką).

O co może dopytać egzaminator

  • Dlaczego narrator przywiązuje tyle uwagi do pustego miejsca po cerkwi?
  • Czy miejsce może być ważne dla kogoś, kto nie ma z nim rodzinnych związków?
  • Jakie inne utwory literackie pokazują miejsce jako przestrzeń pamięci?
Odpowiedz na głos i poćwicz dopytania

Pytania i odpowiedzi

O czym jest „Miejsce” Andrzeja Stasiuka?

To opowiadanie z tomu „Opowieści galicyjskie” o pustym placu po drewnianej cerkwi, którą rozebrano i przeniesiono do muzeum. Narrator zastanawia się nad tym, co zostaje po zniknięciu budowli, i odkrywa, że miejsce zachowuje pamięć o ludziach, którzy w nim żyli.

Jaki kontekst wybrać do „Miejsca” Stasiuka na maturze ustnej?

Najbardziej funkcjonalny jest kontekst historyczny: akcja „Wisła” z 1947 roku, która wyjaśnia, dlaczego w Beskidzie Niskim zostały cerkwie bez wiernych. Dobrze działa też „Sacrum i profanum” Eliadego albo Soplicowo z „Pana Tadeusza” jako miejsce istniejące w pamięci.

Opracowanie: redakcja Matury Ustne, aktualizacja 6.10.2026. Interpretacje są propozycjami; na egzaminie liczy się Twoja argumentacja.

Do matury ustnej z polskiego: kilka miesięcy dni

Odpowiedz na to pytanie na głos

Ocena według kryteriów CKE z cytatem z Twojej wypowiedzi i poprawką. Za darmo, bez karty.

Zrób darmową symulację

Daty: komunikat CKE o harmonogramie 2027