„Profesor Andrews w Warszawie” Olgi Tokarczuk na maturze ustnej

Obcy nie zna reguł nowej rzeczywistości, więc to, co dla Polaków staje się narzuconą normą, dla niego jest szokiem.

Andrews, brytyjski profesor, przyjeżdża do Warszawy tuż przed wprowadzeniem stanu wojennego i nie wie, co się stało: nie może skontaktować się z przewodniczką Gosią, telefon w mieszkaniu nie działa, a w mieście widać czołgi i wojsko.

Stan wojenny uderza w komunikację: brak informacji i przerwana łączność stają się narzędziem władzy.

Profesor nie zna polskiego i nie może się z nikim porozumieć ani zadzwonić po pomoc. Codzienność, na przykład sprawa żywego karpia, wydaje mu się absurdalna, a pomoc przynosi dopiero przypadkowo spotkany Polak.

Zderzenie wyobrażeń Zachodu o Polsce z realiami pokazuje przepaść między światami i tragikomiczny wymiar sytuacji.

Naukowe plany gościa z Zachodu zderzają się z absurdem rzeczywistości: zamiast wygłosić wykład, profesor błąka się po mieście, aż przypadkowo spotkany Polak odwozi go do ambasady.