„Skąpiec” Moliera na maturze ustnej

Bogactwo nie daje Harpagonowi spokoju, tylko ciągły lęk.

Harpagon zakopuje w ogrodzie szkatułkę z dziesięcioma tysiącami talarów i nieustannie obawia się, że ktoś ją odkryje. Podejrzewa wszystkich domowników, przeszukuje Strzałkę, sługę swojego syna, a po kradzieży szkatułki wygłasza rozpaczliwy monolog, w którym oskarża cały świat i w szaleństwie chwyta za ramię samego siebie.

Skąpstwo niszczy relacje Harpagona z dziećmi.

Kleant, potrzebując pieniędzy, szuka pożyczki u lichwiarza przez pośrednika i odkrywa, że lichwiarzem żądającym ogromnego procentu jest jego własny ojciec. Harpagon chce też wydać córkę Elizę za starego, bogatego Anzelma tylko dlatego, że ten zgadza się wziąć ją bez posagu, a sam zamierza poślubić Mariannę, którą kocha Kleant.

W finale Harpagon wybiera szkatułkę zamiast ludzi i zostaje sam.

Okazuje się, że Anzelm jest ojcem Walerego i Marianny, a młodzi mogą się pobrać. Harpagon zgadza się na oba śluby dopiero wtedy, gdy Anzelm bierze na siebie wszystkie koszty, a jemu zwrócona zostaje szkatułka. Wszyscy cieszą się ze szczęśliwego zakończenia, a Harpagon idzie zobaczyć swoje pieniądze.

Ojciec podporządkowuje szczęście dzieci własnej korzyści.

Harpagon postanawia wydać córkę Elizę za starego, bogatego Anzelma, bo ten zgadza się wziąć ją bez posagu. Na każde zastrzeżenie Walerego odpowiada tym samym argumentem, że ślub odbędzie się bez posagu.

Pieniądz zamienia relację ojca i syna w relację wierzyciela i dłużnika.

Kleant, któremu ojciec skąpi na utrzymanie, szuka przez pośrednika pożyczki na lichwiarskich warunkach. Okazuje się, że lichwiarzem jest Harpagon. Ojciec i syn spotykają się twarzą w twarz i obrzucają wyrzutami: jeden zarzuca rozrzutność, drugi lichwę.

Egoizm ojca prowadzi do otwartej rywalizacji z synem.

Harpagon chce sam poślubić młodą Mariannę, w której zakochany jest Kleant. Udając, że rezygnuje z małżeństwa, wyciąga od syna wyznanie uczuć, a potem wybucha gniewem i mu złorzeczy. Kleant później próbuje wykorzystać skradzioną szkatułkę ojca, by wymusić zgodę na ślub.