„Antygona” Sofoklesa na maturze ustnej

Dekret Kreona to prawo ludzkie, które ma chronić ład państwa, ale łamie odwieczny obowiązek wobec zmarłych.

Po bratobójczej walce Eteoklesa i Polinika nowy władca Teb, Kreon, nakazuje pochować z honorami Eteoklesa, a ciało Polinika, który napadł na miasto, zostawić bez pogrzebu na pastwę ptaków i psów. Za złamanie zakazu grozi śmierć. Ismena nie chce sprzeciwić się władzy, a Antygona postanawia pogrzebać brata.

Antygona świadomie stawia prawo boskie ponad rozkazem władcy.

Schwytana przez strażnika przy ciele brata Antygona staje przed Kreonem i nie wypiera się czynu. Mówi, że zakazu nie ogłosił Zeus i że rozkaz śmiertelnika nie może przekreślić niepisanych, wiecznych praw bogów. Kreon skazuje ją na zamurowanie w podziemnym grobowcu.

Bogowie potwierdzają rację Antygony, a Kreon ponosi karę za upór.

Ślepy wieszczek Tejrezjasz ostrzega Kreona, że ołtarze są skalane przez szczątki Polinika, a bogowie nie przyjmują ofiar. Kreon ustępuje, każe pogrzebać Polinika i uwolnić Antygonę, ale jest za późno: Antygona odbiera sobie życie w grobowcu, Hajmon popełnia samobójstwo przy jej ciele, a po nim także Eurydyka, żona Kreona.

Los Antygony jest naznaczony klątwą rodu Labdakidów, ale to ona decyduje, jak się wobec niego zachowa.

W prologu Antygona rozmawia z siostrą Ismeną o zakazie pochówku Polinika; Ismena odmawia pomocy, bo uważa, że kobiety nie mogą walczyć z państwem, a Antygona postanawia sama pochować brata i potem przyznaje się do tego przed Kreonem.

Antygona z pełną świadomością przyjmuje konsekwencje czynu, więc jej tragedia jest efektem wyboru, a nie ślepego losu.

Schwytana po pochowaniu Polinika, Antygona staje przed Kreonem, nie wypiera się czynu i powołuje się na niepisane prawa bogów; zostaje skazana na zamknięcie w grobowcu.

Kreon próbuje przeciwstawić się boskim prawom i przekonuje się, że nie da się uciec przed skutkami własnej pychy.

Tejrezjasz ostrzega Kreona, że bogowie odrzucają ofiary z powodu niepochowanego ciała; Kreon najpierw oskarża wieszcza o przekupstwo, potem ustępuje, ale zastaje Antygonę martwą w grobowcu, Hajmon ginie od własnego miecza, a żona Eurydyka odbiera sobie życie.